Mekanizma(1)...

Aslında "bu rengi çok mu düşündün?" sorusuna birşey söyleyemeyeceğim,o yüzden konuya girmekte fayda görüyorum.

İnsanın aklına mekanizma deyince ilk gelen şey nedense kendi yaşayış biçimi olmaz.Zaten herkes kendini birdiğerinden farklı zannederek yaşar ama özütü kan ve etten oluşan varlıklarda bu fark en fazla ne kadar olabilir ki?Heralde yoktur cevabı bizim için şok yaratması gereken bir cevaptır.Ama bu cevabı kendimizden bir varlık değil de bizden farklı bir varlığın vermesi gerekir.İşte o zaman ne halt olduğumuzu anlayacağımıza eminim.

Bir ara bir bankta oturuyordum;ayağımın ucundan geçen karıncaları izliyordum.Simit kırıntılarını toplamaya giden büyük karıncalar ve onlarla yuvaya girmeye çalışan diğer karıncaların kavgasına şahit oldum;en azından ben kavga olduğunu sanıyordum.Kısa bir süre sonra izledikleri yollara baktım taşıdıkları şeyleri gözlemedim...Aradan geçen dakikalar hiç yeni birşeyin olmasına izin vermiyordu.Şöyle düşündüm:zaten bizim yaptığımız iş makineleri ve yapay zekalarda aynı şeyi tekrarlamıyor muydu?Hiçbir farkı yoktu;sanki bir mouse'un komutuyla gold rush yapmaya giden Age of Empires köylülerini izliyordum.Sonra biraz daha yüzeye çıktım,evet yüzeye.Çünkü insanlar öyle derin varlıklar değil-tabi fiziksel olarak :D-,o yüzden kendimi ve çevremi düşündüm.yaptığımız şeyler çok basitti:uyumak,kalkmak,okumak veya işe gitmek,para kazanıp karnımızı doyurmak,mevcut boşaltım ihtiyaçları ve tekrar yatmak... Halk diline indirgersek "İçip,s.çıp,yatmak.".Fakat arada bu hayatı bu kadar basite indirrgemek istemeyen birkaç kişide çıkıyor.Onlarda fazladan şeyler yapmakla yetiniyor;mesela eğlenmek veya düşünmek...Aslentamamen kof bir mekanizmanın ürünüyüz,yaşadıklarımızın hiç tadı yok.peki bizi buna iten şey ne;yani neden böyle yaşamaya mecburuz?Neden herkes alternatif dünya yaratmaya çalışıyor acaba diye kendime soruyorum.Acaba bu dünya çok mu yetersiz...

Artık hayattan komplo teorileri çıkarıyorum meydana veya çıkarılan teorilere önem veriyorum.Mesela,matrix gerçek mi?Acaba onuyapanlar gerçekten bu mekanizmadan kurtulmuş kişilermiydi veya safsata olduğunu ileri sürenler acaba bizi bu mekanizmaya kilitleyenler miydi?

Aslında şunu düşünüyorum:Yaratılan bir bilgisayar oyununda süper yeteneklerle donatılmış bir kahraman bile o bilgisayar oyununun bulunduğu sınırlar içerisinde kahraman sadece.Yani onun bizden hiçbir farkı yok,sürekli bir kısırdöngü de...

Yalnız bu evren o kadar kusursuz tasarlanmış ki,ne içinde olan çıkmayı başarabiliyor ne de hayat bağlandığın bir nokta buna izin verebiliyor.Yani sıkılmanı engelleyecek birşey her zaman varolduğu için çıkmaya bile takatimiz olmuyor....

Devamı gelecek...